Rise and shine, we hebben een goed nachtje en slapen uit tot een uur of zes.
Het is heerlijk wakker worden in dit ruime huis. Lekker op ons gemak een fijn ontbijtje nuttigen: geroosterd brood geserveerd met de eerste centiliters uit onze jerrycan jus d’orange.
In de garage van het huis zijn een pingpong- en pooltafel te vinden, dus na het ontbijt moet daar even gebruik van gemaakt worden.
Rond negenen stappen we de auto in richting Weekie Wachie (gezondheid).
Dit state park bevat een natuurlijke waterbron waar je lekker in kan zwemmen.
Het is wel een stukje rijden, maar de foto’s zien er zo aanlokkelijk uit dat we gewoon maar lekker gaan.
Het blijkt in het echt gelukkig net zo tropisch. Prachtig helder water omgeven door groen. Ivy kan haar lol helemaal op want er zijn onderwater zeemeerminnen shows. Colin hoopte op de glijbanen, maar die zijn helaas niet open.
Omdat het maandag is zijn er naast de glijbanen nog meer dingen gesloten, zoals het peuterbadje en de lazy river met grote banden. Mocht je hier dus heen willen: op weekenddagen heb je iets meer profijt van alle faciliteiten. Het is wel wonderlijk om te zien hoe ze een half pretpark om een natuurlijke bron hebben gebouwd.
Het is enorm genieten hier, wát een ontspannen dag. Kids vermaken zich lekker met het zand op het strandje en we plonsen in het frisse water om af te koelen.
Om half twee is het dan zover: de zeemeerminnenshow. De kids zitten vooraan. Als de gordijnen open gaan verschijnt een meterslange raampartij, met daarachter de onderwaterwereld van de bron. We snappen nu waarom er een deel was ‘afgesloten’ voor zwemmers. Voor je het weet dobber je tussen de échte meerminnen voor een zaal vol toeschouwers.
Het is bijzonder hoe deze twee meiden een hele voorstelling onderwater uitvoeren. Ze hebben een soort luchtslang vast waaruit ze af en toe wat zuurstof halen. Ze kunnen door het innemen of uitblazen van de lucht ook regelen dat ze stijgen of dalen. En werkelijk waar, de hele show zwemmen ze met wijdopen ogen en een grote glimlach. Heel bijzonder om te zien, zo’n onderwatershow, tussen de vissen. Ik krijg het al benauwd bij het idee. Maar gelukkig kom ik ook niet in aanmerking voor een carrière als zeemeermin. Ik pas niet helemaal in het profiel. Of in het pakje.
Als we onze schoudertjes roze voelen worden besluiten we terug te gaan. Wat een leuke plek! Fijn dagje gehad!
Eenmaal thuis kleden we ons om en gaan we naar de Walk van Universal Studios om een hapje te eten.
Het is echt super druk, en zonder reservering komen we niet veel verder dan een drankje en bezoekje aan Voodoo donuts. Beiden weliswaar met een wachtrij.
Bij de donutwinkel staan de kinderen met het water in de mond voor de vitrine. Vol bewondering kijken de kinderen naar de manier waarop de roze doosjes gevuld worden met de bestellingen. Donuts met glitters, op een stokje, in de vorm van een Voodoo popje, je kan het zo gek niet bedenken. ”Als ik hier zou werken zou ik elke keer stiekem een hapje nemen” aldus Colin.
Het wordt voor de kids echt een beetje te laat, dus besluiten we onze eet-plannen om te gooien.
We gaan later deze week vast nog een keer terug. Want we móéten gewoon bij ons favo Mexicaans restaurantje eten voor de allerbeste guacamole.
Maar daarover later (hopelijk) meer!
Morgen lassen we een chill dagje in, wat outlet-shoppen en relaxen bij de villa. Tot dan!
