Topdrukte getrotseerd

Wist je dat gate A2 de aller achterste van de luchthaven van Madrid is? En dat het vanaf gate E zo’n 25 minuten lopen is? Nee? Wij ook niet. Tot vandaag dan. 

Wat een dag, met bizarre drukte. We hebben vanmorgen op Schiphol de volle 3 uur nodig gehad om hardhollend, met het zweet op de bovenlip, op tijd bij de gate te komen. Drie uur dus, terwijl we alleen handbagage mee hadden en daardoor ‘snelle routes’ konden nemen. Het was ongekend druk op Schiphol, zo lazen we later ook op het nieuws. 

Maar opgelucht zaten we dus in het vliegtuig. Door al die drukte vertrokken we met een enorme vertraging en mochten we de zweetshow nogmaals herhalen op Madrid. Dus toen we eindelijk het vliegtuig instapten waren we vooral blij dat we hem gehad hadden.

Dat we rijen uit elkaar zaten en het halve vliegtuig op stang hadden door andere plekken te ‘nemen’ (op aanwijzing van de stewardess weliswaar) namen we maar voor lief. 

De vlucht verliep gelukkig relaxt, de kindjes hebben het echt top gedaan. Dus kwamen we enthousiast en verheugd aan op Miami Airport. Daar stonden superveel mensen (veelal Nederlanders) beteuterd te kijken naar de lege bagageband. Door de staking op Schiphol zijn de koffers niet ingeladen. Wij hadden gelukkig (en toevallig) alleen handbagage, op de autostoel na. Die hebben we dus maar even gelaten, gezien de drukte. Gaan we morgen wel even achteraan. Blij dat we gewoon onze kleding en spulletjes hebben. 

Waar we trouwens ook morgen achteraan moeten: een huurauto. De onze hadden we blijkbaar om 12 uur ophaaltijd gezet, dus de auto is al vergeven aan een ander. Was ook een best wel shabby verhuur maatschappijtje, ergens achteraf waar we met een onduidelijke shuttle naartoe werden gebracht. 

We zien het morgen wel. Nu lekker chillen in het hotel en wat uurtjes slaap pakken. En dan genieten van het heerlijke Amerika!